Budynek dawnej szkoły w Bolechowie znajduje się na ulicy Szkolnej 23

Budynek powstał najprawdopodobniej około 1880 roku. Składał się z wybudowanej z czerwonej cegły części parterowej, w której mieściła się kancelaria i mieszkania kierownika szkoły i nauczyciela oraz piętrowego częściowo otynkowanego budynku, w którym mieściły się dwie duże sale lekcyjne. W tym czasie wieś Bolechowo była własnością rodziny Szułdrzyńskich.

Wiemy, że w okresie dwudziestolecia międzywojennego kierownikiem szkoły był Feliks Rożek, uczyła tu także jego żona oraz Ewa Kulińska. Szkoła miała dwie sale lekcyjne, na podwórzu była pompa, ubikacje w osobnym budynku. W budynku szkolnym znajdowało się mieszkanie kierownika szkoły i kancelaria.

 Podczas okupacji działała tu jedyna w całej okolicy szkolą dla polskich dzieci (druga była w Kicinie). Chodziły do niej nie tylko dzieci z Bolechowa i Promnic, ale także z Owińsk, Annowa, Miękowa, Bolechówka, Potasz. Uczyły w niej dwie niemieckie nauczycielki, nauka obejmowała najprostsze zagadnienia:uczyła pisać,czytać i rachować. Dzieci często zamiast na lekcje zaganiano do pracy w polu.

Pierwszym kierownikiem szkoły po 1945 roku był Zygmunt Bałka, który we wrześniu zrezygnował ze stanowiska i przeniósł się na Dolny Śląsk. W listopadzie posadę nauczyciela i zarazem kierownika otrzymał matematyk Józef Kulikowski, który energicznie przystąpił do organizowania szkoły w nowych warunkach. Zniszczenia wojenne były spore, ale na szczęście powierzchowne. Brakowało mebli, uczniowie musieli przynosić z domu krzesła, nie było pomocy naukowych i książek, ale budynki przetrwały. Pan Kulikowski wkrótce pozyskał na potrzeby przeludnionej szkoły (205 dzieci, 2 izby szkolne w Bolechowie, 1 w Promnicach) pomieszczenia w znacjonalizowanym pałacu Szułdrzynskich. Powołał Koło Rodzicielskie, które złożyło się na opał do ogrzewania klas, zorganizował dożywianie dzieci. W 1947 roku w pałacu były już trzy klasy, dawny salon pełnił funkcje świetlicy. Wykonano podstawowe remonty, a 16 stycznia 1949 otwarto punkt biblioteczny.

W 1954 roku Józef Kulikowski objął stanowisko dyrektora szkoły na Górnym Śląsku, a nowym kierownikiem został Władysław Pańczak. Za jego kadencji kontynuowano prace remontowe, naprawiono parkan,wymieniono piece i reperowano podłogi. Przybywało uczniów i już pod koniec lat 50-tych zaczęto podnosić kwestię konieczności budowy nowej szkoły. W 1959 roku z gruntów RSP Bolechowo wydzielono ponad hektar ziemi pod budowę nowej szkoły..

Pan Pańczak zakończył pracę w Bolechowie pod koniec lat 60-tych. Jego miejsce zajął młody nauczyciel biologii Jan Gumny.

Kiedy w 1970 roku otwarto nową szkołę, w klasach budynku po szkolnego zrobiono mieszkania dla nauczycieli. W wyniku źle pojętej modernizacji w 1988 roku rozebrano starszą cześć budynku i w jej miejscu wybudowano piętrowy klocek, zyskano w ten sposób 2 mieszkania, ale zabytkowy charakter i styl bezpowrotnie został zaprzepaszczony.